tag:blogger.com,1999:blog-3734332864224407252011-09-10T12:37:54.919-07:00இரமேஷ் பீளமேடு-வின் சிந்தனைச் சாலையாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.comBlogger351100tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-72707639847420905422010-01-06T08:33:00.000-08:002010-01-06T08:41:30.127-08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/S0S83BsYdnI/AAAAAAAAG5Q/1OU2Vkch1-o/s1600-h/robin_spring.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/S0S83BsYdnI/AAAAAAAAG5Q/1OU2Vkch1-o/s200/robin_spring.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5423667504794334834" /></a><br />ஒரே பக்கத்தை பத்து முறை<br />புரட்டிவிட்டேன்<br />நீ எங்கு இருக்கிறாய்?<br /><br />நடக்கும் பாதையை<br />பார்த்து சலித்துவிட்டேன்<br />பரவியிருந்த நறுமணக் <br />கவழல் மரித்து நாளாகிவிட்டது<br /><br />ஊர் கதைகள் மென்றபடி <br />தலை விலக்கி நோக்கினால்<br />மெதுவாய்ப் பயணிக்கிறார்கள் <br />உன் தோழிகள் <br /><br />மிதிவண்டி <br />இப்படியும் அப்படியும் <br />செல்கிறது<br />உன் தங்கை <br />அனாசயமாக ஓட்டுகிறாள்<br /><br />ஒரு வலிக்கு மருந்து<br />இன்னொரு காயம்<br />என்று சொல்கிறார்கள்<br />நீ இருந்ததைவிட<br />இப்போது அதிகமாய்<br />வலிக்கிறது என்று<br />தெரியாமல்.<br /><br />பொறுமையாய் காத்திருக்கிறேன்<br />ஒரு குறிஞ்சிப் பூவைப்போல.<br />ஏனெனில்<br />நிஜசாயம் பூசப்பட்ட <br />பொய் பொம்மைகள் <br />வெளிறிவிடும் ஒருநாள்<br />என்ற நம்பிக்கையில்.<br /><br />கிறுக்கன் என்று<br />கைசுட்டுவதில்லை<br />யாரும் இப்போதெல்லாம்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-7270763984742090542?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-30622331269263671482009-06-03T13:11:00.000-07:002009-06-03T14:46:39.603-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/SibZs7-VAdI/AAAAAAAAElA/_0aPTSS6jUI/s1600-h/smoking-girl-vincent-weathermon.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 143px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/SibZs7-VAdI/AAAAAAAAElA/_0aPTSS6jUI/s200/smoking-girl-vincent-weathermon.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5343197373958259154" /></a><br />அன்று <br />தொலை நிலவாய்<br />தூர நின்று சிரித்தாய்<br />பின்<br />கொளுத்தெரிந்த என் <br />காம இச்சைக்கு<br />பலியானாய்<br /><br />இன்று<br />நாளற உனை <br />பத்துமுறையாவது<br />முத்தமிடுகிறேன்<br />சில நேரம்<br />என் சொந்தக் <br />காதலி<br />முன்னாலே<br />இருந்தாலும் <br />போதவில்லை<br /><br />மறந்துவிட அவள்<br />இறைஞ்சியும், அழுதும்<br />மறுத்துவிட்டேன்<br />தீர்க்கமாய் <br />உனை மறக்க<br /><br />அடுத்தவனுக்கில்லை<br />என்னின்பம் என்று<br />அனுபவித்தபின்<br />அநியாயமாய் <br />எரித்து <br />மீதமுள்ள <br />குற்றுயிரையும்<br />காலால் பறிக்கிறேன்<br /><br />ஒரு தூக்கு தண்டனை<br />தியாகி போல<br />நீயும்<br />மெளனமாய் <br />ஏற்றுக் கொள்கிறாய்<br /><br />இருந்தும் என்ன?<br />கடவுளுக்கா உன்னை <br />காணிக்கை <br />செய்யப் போகிறார்கள்<br />இந்த மானுட<br />ஜென்மங்கள்<br /><br />அமைதியான<br />வீட்டுக்குள்<br />இன்று நடந்த <br />அந்த அரங்கேற்றம்<br /><br />கண்மூடிய<br />தங்கை<br />கலைந்து போன<br />அனுபவிப்பில்<br />நான்<br />அரைகுறையாய் <br />ஆதரவேதுமற்று<br /><br />இனி அம்மா<br />அப்புறம் அப்பா<br />ஒவ்வொருவராய்<br />உன்னை<br />முழுகச் சொல்வார்கள்<br />முடிந்தால் <br />கண்ணீர் விட்டு <br />கதறுவார்கள்<br /><br />தெரியட்டும் அவர்களுக்கும்<br />நம் காதலின் ஆழம்<br />என்னவென்று.<br />பின் <br />விட்டுவிடுவேன் <br />இந்த<br />திருட்டு அங்கீகாரத்தை<br />ஆனால்<br />உன்னை மட்டுமல்ல!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-3062233126926367148?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-16533139289583094532009-05-31T07:19:00.000-07:002009-05-31T07:26:32.337-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/SiKTkDfheUI/AAAAAAAAEkY/cMG1C3FykJo/s1600-h/ilayaraja.bmp"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 178px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/SiKTkDfheUI/AAAAAAAAEkY/cMG1C3FykJo/s200/ilayaraja.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341994355636926786" /></a><br />ஆள் அரவமில்லாத <br />அடர்ந்த காட்டுக்குள்ளே<br />திக்குத் தெரியாமல் <br />அலையும் ஊதக்காற்றிற்கு<br />உன் புல்லாங்குழல்தானே<br />முகவரி தந்தது.<br /><br />தப்பை மூங்கிலுக்குள்ளே<br />காற்றின் நர்த்தனம்.<br />உருவெடுத்த இசைக்கு<br />உயிர் கொடுத்தது<br />நீயா? நானா? என்ற<br />அறியாமைச் சண்டைவேறு<br />நீயில்லாத நேரத்தில்!<br /><br />முறுக்கேறிய கம்பியிழைகள்<br />இளமை ததும்பும்<br />புதுக்காதலி போல<br />மரப் பேழையோடு<br />வெட்கம்விட்டு <br />கொஞ்சி குலாவ<br />உருவான பாட்டுகளில்<br />சொக்குகின்ற காதல்ரசங்கள்! <br /><br />உன் தாலாட்டுகளில்<br />உறங்கிப்போன குழந்தகளெல்லாம்<br />இன்று <br />தத்தம் குழந்தைகளை <br />உறங்க வைக்க <br />அதே தாலாட்டை<br />தேடி அலையும் <br />ரகசியம் சொல்வாயோ?<br /><br />சோகம் சுமந்து<br />சாகும் மனிதனெல்லாம்<br />உன் கீதங்களை<br />கேட்டு<br />மனக் கவலைகளை <br />தூர வீசிவிட்டு<br />சிரித்துக் கொண்டுதானே<br />சாகின்றான்.<br /><br />அன்றாடங் காய்ச்சிக்கு<br />பாதி வயிறு<br />நிரம்பிய நாட்களிலே<br />உன் பாட்டுத்தானே<br />மீதி வயிற்றை<br />நிரப்பும்.<br /><br />உருகாத மெழுகாய்<br />நின்ற <br />கர்நாடக ராகங்கள்<br />உன் இசையொளி<br />முன்னால் உருகிப்போக<br />அதனால் <br />ஒளி பெற்றதென்னவோ<br />எம் <br />தமிழ்நாட்டு கிராமங்கள்தான். <br /><br />உன் ஓராயிரம் <br />பாட்டுகளை ஓயாமல் <br />ஒலித்து மகிழ்ந்த <br />ஒலிப் பேழைகளெல்லாம்<br />தன் வாய்வலித்து<br />மறந்ததைக் கூட <br />எவரிடமும் சொல்வதில்லை!<br /><br />சிம்பொனித் தமிழனே!<br /><br />எங்கள் பயணங்கள் <br />எங்கே முடியுமோ<br />அதுவரை <br />கொண்டு செல்லும்<br />எங்கள் இதயத்தோடு<br />ஒட்டிப் போன<br />உன் அதிர்வலைகள்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1653313928958309453?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-56747522194702992942009-05-29T07:33:00.000-07:002009-05-29T18:57:59.419-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/Sh_ykDJ3c3I/AAAAAAAAEkE/c0fDV7vhDuU/s1600-h/lonely+coconut+tree.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/Sh_ykDJ3c3I/AAAAAAAAEkE/c0fDV7vhDuU/s200/lonely+coconut+tree.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5341254384220599154" /></a><br />கீழைக் காற்றில் <br />தலையசைத்து ஆடினேன்<br />எறிகுண்டு ஒன்று <br />என்மேல் விழும் வரை.<br /><br />போராளிகளின் மண்ணில்<br /> நானும் ஓர் போராளி என்று <br />எறிகுண்டு வீசி <br />என் கைகளை உடைத்தானோ?<br /><br />என் நிழல்தனில்<br />கைவீசி விளையாடிய <br />குழந்தைகள் எங்கே?<br />கதை பேசி காலந்தள்ளிய <br />முதியவர் எங்கே?<br />வீரமுழக்கச் சபதங்கள் செய்த <br />வீரர்கள் எங்கே?<br />காற்றின் அதிர்வலையில் <br />நித்தம் உம் கானங்களை <br />கேட்டுத்தான் கரைகின்றன<br />என் தினங்கள். <br /><br />எனை வார்த்து <br />உம் உயிர் வளர்த்தேன் <br />என்ன கொடுமை?<br />இன்று<br />உமைத் தின்றல்லவோ<br />நான் வாழ்கின்றேன்.<br /> <br />உம் உடல் முழக்கங்ளை<br />வெடிகுண்டுகள் வெல்லலாம்.<br />நித்தம் <br />நான் கேட்கும்<br />உம் <br />ஆவி முழக்கங்களை <br />எப்படி எதிரி<br />நிறுத்தப் போகிறான்?<br /><br />ஓநாய் சபையில் <br />நீதி கேட்டீர்<br />ஒரு <br />ஆட்டுக் குட்டியாய்.<br />அத்தனைக்கும் சாட்சியாய்<br />நின்று<br />வேதனைத் தீயில்<br />வெந்து சாகின்றேன்<br />என் முடிவில்லா<br />மௌனத்தை நினைத்து.<br /><br />ஆயிரமாயிரம் உயிர்கொன்று<br />அசோகன் புத்தம் பற்ற<br />இன்று<br />அவன் தந்த<br />புத்தமல்லவோ ஆயிரமாயிரம்<br />உயிர் வாங்குகிறது.<br /><br />நீதிகளைத் தின்று<br />அநீதிகளை கொன்று<br />கோடி வருடங்கள்<br />உடல் வளர்த்த <br />காலம் <br />உமக்கும் ஒரு பதில்<br />கொண்டிருக்கலாம்.<br /><br />இங்கே நான் அநாதையாக<br />அங்கே நீ அநாதையாக<br />நாளை<br />நம் பிள்ளைகளாவது<br />கூடிக் குலாவும்<br />என்ற <br />பட்சிகளின் கதைப்பேச்சில் <br />இன்னும்<br />செத்துப் போய்விடவில்லை<br />என் நம்பிக்கை!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-5674752219470299294?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-33781905597490682202009-05-25T10:35:00.000-07:002009-05-25T22:10:37.664-07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/ShrX98bCVdI/AAAAAAAAEiA/kT22wXJhdSM/s1600-h/where+is+god.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 150px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/ShrX98bCVdI/AAAAAAAAEiA/kT22wXJhdSM/s200/where+is+god.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339817767392662994" /></a><br />இமைகள் மூடிய<br />ஆழ நித்திரையில்<br />இதயத்தினுள்ளே எழும்பும்<br />குரல்களால் அரங்கேறும்<br />கனவுப் படலங்கள்.<br />இமைகள் பிரிந்தபோதும்<br />கனவுகள் பொசுங்கியபோதும்<br />கோபமேதும் வரவில்லை<br />காலைச் சூரியன்மேல்<br /><br />சட்டைப்பையில் நிரம்பி<br />வழிந்த சிறுவெள்ளத்தை <br />கைகொண்டு பிதுக்கி <br />ஊசிப்போய் கிழிந்துபோன<br />பண முகப்பை <br />விசிறிக் காற்றில்<br />காயவைத்த போதும்<br />வெறுப்பேதும் வரவில்லை<br />கோடைக்கால இடிமழைமேல் <br /><br />தூரதேசம் கடந்துபோய்<br />ஆண்டுகள் பலவோடி<br />நரைத்த தலையுடன்<br />உப்பிய முகத்துடன்<br />மறவாத நட்புகொண்ட<br />பள்ளி நண்பனோடு <br />பூங்கா தரையில்<br />சாவகாசமாய் கதைபேச<br />கால்சட்டையின் பின்புட்டத்தில்<br />ஒட்டிகொண்ட ஈரத்தால்<br />எதிர்ப்பேதும் வரவில்லை<br />பசேலென்ற புல்வெளிமேல்.<br /><br />எதையெதையோ தேடித்தேடி<br />எங்கெங்கோ ஓடிப்போய்<br />அவலப்பட்டு நிற்கும்<br />வாழ்க்கையில் விஞ்சி <br />நிற்கும் அற்புதங்கள் <br />தெரிய வாய்ப்பில்லைதான். <br />அதனாலே,<br />கத்தியை பையில் <br />வைத்துக் கொண்டு<br />கடவுளை பேசுபவர்<br />பின்னாலே கைகட்டி<br />நிற்கிறது மந்தைக் கூட்டம்.<br />பாதையெல்லாம் ரத்தம்<br />படிந்த பின்னும்<br />பயணத்தில் மாற்றமேதுமில்லை<br /><br />தீர்க்கமாய் புரிந்தவன் மட்டும் <br />மெளனமாய் ரசிக்கின்றான்<br />அவலத்தினுள்ளேயும் அற்புதங்களை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-3378190559749068220?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-45712963382245626152008-05-10T08:03:00.000-07:002008-12-10T12:26:27.478-08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/SCW_hMQYxHI/AAAAAAAAB7I/u4BOHbAl9l4/s1600-h/beach+lovers.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EF-e5LSuZ6k/SCW_hMQYxHI/AAAAAAAAB7I/u4BOHbAl9l4/s200/beach+lovers.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198771921815651442" /></a><br />ஈரெட்டு வருடங்கள்<br />இனிதாய் போனபின்<br />இதயத்தின் கதவுகள்<br />மெதுவாய் தட்டப்பட<br />இயற்கையின் கையில்<br />நான் கண்டதோ<br />"காதல்" என்னும்<br />அழகிய திறவுகோல்.<br />"வெளியே போ"வென<br />துரத்தவும் திறனில்லை<br />"உள்ளே வா"வென<br />சொல்லவும் மனமில்லை<br />"யார் நீ?" <br />இதயம் வினவ,<br />"நான்தான் அன்பு"<br />மெலிதாய் ஒலித்தது.<br />"அனுப்பியது யார்?"<br />விடவில்லை இதயம்.<br />"கடவுள்" என்று<br />கருணையாய் சொல்ல,<br />பயமொன்று மறுத்தது<br />கழுத்தில் கைவைத்து<br />வெளியே தள்ள.<br /><br />இறைவன் வரப்பிரசாதம்<br />இளமையின் அழகாய்.<br />ஈடொன்றும் இல்லை<br />இளநீரின் சுவைக்கு.<br />கூடித் தெரியுமது<br />வெயிலின் வேட்கையில்.<br />மல்லிகை நறுமணம்<br />இளம் மொட்டிலே.<br />வனப்படும் இவ்வுலகம்<br />காதல் இளநெஞ்சிலே.<br /><br /><br />சாதியில்லை பேதமில்லை<br />மொழியில்லை மதமுமில்லை<br />எல்லாருக்கும் "அவன்"<br />தந்த காதலுணர்வு<br />"பம்பர் பரிசாய்"!<br /><br />அன்புக்கில்லை அடைக்குந்தாழ்<br />சரியாய் செப்பினான்<br />தமிழ் முனி!<br />ஆக,<br />பூட்டி வைக்காதே <br />இதயக் கதவுகளை.<br />தூர எறிந்துவிடாதே<br />இறைவனின் பரிசை.<br /><br />ருசி அறிக <br />காதலின்!<br />கனிவு பிறக்கும்<br />கண்களில்!<br />கவிதை பொழியும்<br />சொற்களில்!<br />இசையமுது பாயும்<br />செவிகளில்!<br /><br />காதல் வெல்ல<br />இதயம் வெல்லும்!<br />இதயம் வெல்ல<br />நேயம் வெல்லும்!<br /><br />ஆதலினால்<br />காதல் செய்வீர்!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-4571296338224562615?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-11290315068223144612008-05-02T14:18:00.000-07:002008-05-02T16:20:28.444-07:00இவன் "மருத்துவன்"<br /> என்று அப்பா<br />இவன் "விமானி"<br /> என்று அம்மா<br />இவன் "விஞ்ஞானி"<br />என்று சுயமாய்<br />கட்டிக் கொண்ட<br />வீடுகள் எல்லாம்<br />ஏதோ ஒரு<br />வினோத அலையின்<br />விஷ வருடலில்<br />காணாமல் போக,<br />அப்பா கரையில்<br />ஒரு சில<br />அம்மா கரையில்<br />ஒரு சில<br />என் கரையில்<br />ஒரு சிலவென<br />மிஞ்சிப் போனதில்<br />தொனித்திருந்த<br />அந்த "நம்பிக்கை";<br />அதனால்,<br />கரைந்து போன<br />வீடுகளைப் பற்றி<br />சற்றும் கவலைப்படாமல்<br />சளைக்காமல் கட்டினோம்;<br />இதோ,<br />என் கரையில்<br />மொட்டு மொட்டாய்<br />பூத்திருக்கும் வீடுகள்;<br />இவை என்<br />பிள்ளையின் கனவுகள்;<br />துவண்டு வந்த<br />அலைகள் கொஞ்சமாய்<br />கரைத்தும் எஞ்சியிருக்கும்<br />வீடுகளின் மேல்<br />சொர்க்கமாய் பயணிக்கிறது<br />இந்த வாழ்க்கை!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1129031506822314461?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-82897979027850188172008-03-23T21:03:00.000-07:002008-05-04T08:35:08.157-07:00வைகறைப் பொழுதில்<br />நித்திரைத்திருக்கும் மலைமேல்<br /> இறுக்கமாய் படர்ந்திருக்கும்<br />வெண்பனியின் மூட்டத்தினூடே<br />வெள்ளி நீர்வீழ்ச்சியாய்<br />கொட்டித் தீர்த்த<br />தெய்வீக மழலையின்<br />மாசில்லா வாய்மொழியென்ற<br />"பிள்ளைத்தமிழும்"<br />மறைந்து போய்,<br /><br />பூத்துக் குலுங்கும்<br />பூங்காவினூடே கவிழும்<br />செண்பக நறுமணத்தில்<br />லயித்து மயக்கமுற்ற<br />மனம் போல்<br />கொஞ்சிய காதலியின்<br />கற்கண்டுத் தமிழை<br />சுவைத்து சுவைத்துக்<br />காதலில் தன்னைத்<br />தொலைத்து விட்ட<br />"அகநானூற்றுக் காதலர்"களும்<br />காணாமல் போய்,<br /><br />சொட்டு விஷமாய்<br /> உயிரீறும் வாளாய்<br />செந்தமிழுக்குள்ளே நையக்<br />கலந்து போய்விட்ட<br />ஆங்கிலச் சொற்கள்.<br />கூடுகிறது குப்பை<br />நாறுகிறது தமிழ்வீதி<br />அவரவர் வீட்டுக்<br />குப்பைகளை அவரவர்<br />கையால் வழித்தெறிய<br />இன்னொரு பாரதி தேவையோ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-8289797902785018817?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-71836463019394450852007-05-08T10:57:00.000-07:002007-05-08T11:10:31.373-07:00இந்த சூட்சுமத்துக்கு விடை தெரியாமலா இத்தனை நாள் முழித்தேன்? :-0<br /><br />40 க்கு மேல பின்னூட்டம் வாங்கினா தமிழ்மணத்தில் சிறப்பு கவனிப்பு இருப்பதால் அப்படி வாங்குவதற்கான ரகசியத்தை இங்கே போட்டு உடைக்கிறேன். எல்லாருக்கும் பயன்படும் என்ற நம்பிக்கையோடு!<br /><br />ஒரு சின்ன கணக்கு. பயப்பட வேண்டாம். 2-ம் வகுப்பு படிச்சிருந்தா போதும். ;-))<br /><br /> x = உங்க தற்போதய வயசு<br /><br />y = 40 - x <br /><br />உதாரணமா உங்க வயசு 28-ஆக இருந்தா, <br /><br />y = 40 - 28 = 12<br /><br />அப்போ, 40-ஐ தொட 12 வருடங்கள் பொறுத்திருக்கனும்.<br /><br />40 வயச தொட்டதுக்கப்புறம் வாங்கற பின்னூட்டங்களெல்லாம், 40 க்கு மேல் வாங்கறதுதானே?<br /><br />ரொம்ப காலம் விஞ்ஞானியா இருந்து கண்டுபிடிச்ச சூத்திரம். எஞ்ஜாய் பண்ணுங்க தோழர்களே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-7183646301939445085?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-84989666805179851862007-05-06T13:32:00.000-07:002007-05-06T13:40:18.379-07:00வைக்கோல் போரினூடே<br />சிதறிக் கிடக்கும்<br />நெற்மணி துளிகளை<br />கொத்தி கொத்திப்<br />பொறுக்கும் பசிதாக்கமுற்ற<br />பட்சியாய்<br />தெரிவான வார்த்தைகளை<br />தொடுத்து நையப்பட்ட<br />கவிதையில்<br />விரல் இடுக்கினிடையே<br />கொம்புத் தேன்<br />ரசமாய் உருகி<br />வழியும் என் காதல்.<br /><br />படிக்க நீ மறுத்தும்<br />ஒவ்வொரு வரியும்<br />உனைப் படிக்கும் புத்தகமாய்<br />செவிகளை நீ மூடிக்கொண்டும்<br />ஒவ்வொரு சொல்லும்<br />உனை ஒலிக்கும் சாகரமாய்<br />கண்களால் நீ உதாசீனத்தாலும்<br />உன் பேரழகை பதிவிக்கும்<br />வர்ணஜால ஓவியமாய்<br />காதலை நீ மரணித்தாலும்<br />அது உயிர்வாழும் அரும்படைப்பாய்<br />என் கவிதைகள் சீவித்திருக்க,<br />உன் மௌனத்தைக் கலைத்து<br />இல்லையென்று சொல்லி<br />என் காதலைக்<br />கொல்வதை விட<br />ஒரு பேசா மடந்தையாய்<br />இருந்துவிட்டுப் போ.<br />என் கவிதைகளாவது<br />பிழைத்துப் போகட்டும்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-8498966680517985186?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-87972752887534495912007-05-03T13:13:00.000-07:002007-05-03T17:53:09.468-07:00அதீத நடைக்களைப்பில்<br />பயணிக்கும் பேரலைகள்<br />கரைகளை வருடி<br />நுரைகளை உமிழ<br />புதிதாய் பிறப்பெடுக்கும்<br />குமிழிகளோடு காதலும்.<br />விளிம்புகள் அஸ்தமித்து<br />வாயுக்கள் சங்கமிக்க<br />கண்ணாடிச் சுவர்களில்<br />பிரதிபலிக்கும் எல்லையில்லா<br />அந்திவானம் இணைந்த<br />இதயங்களின் எதிர்பார்ப்பு<br />மனமோ?<br />தன்னந்தனியே உலவி<br />யாரோடும் சேராது<br />சிலிர்த்துத் தெறிக்கும்<br />கண்ணாடி மொட்டுக்களின்<br />பிம்பங்களில் தொக்கி<br />வீணாகி நின்ற<br />பாழான காதல்கள்.<br />இப்படி அனுப்பொழுதும்<br />கடற்கரை கட்டும்<br />காதல் இதிகாசத்தில்<br />எல்லார் கதைகளும்<br />ஏதோவொரு பக்கத்தில்.<br />மேடு குழிகளுமாய்<br />திக்கற்று விரவிக்கிடக்கும்<br />மணல்பரப்பின் சுவடுகள்<br />காதல் நெஞ்சங்களின்<br />கனவுகளை சுமந்தபடி.<br />அலைகளின் முதுகை<br />வருடிவரும் காற்று<br />கரைதாண்டி மெல்ல<br />மௌனங்களை விற்றுச்<br />செல்ல ஸ்பரிசங்களில்<br />பிரவாகிக்கும் வார்த்தைமேல்<br />சுண்ணம் பூசி<br />சலசலக்கும் அலையோசைகள்.<br />இடைவெளி விட்டு<br />அமர்ந்தாலும் இதயங்களின்<br />அரவணைப்பை வெளிப்படுத்தும்<br />அர்த்தமில்லா மணல்கிறுக்கல்கள்.<br />தன்னிலை மறந்து<br />காதலர் சுயங்களை<br />உரசிப் பார்க்கும்<br />ஒவ்வொரு துளிப்பொழுதும்<br />எட்டிப் பார்க்கும்<br />சின்ன்ஞ்சிறு ஜென்துறவிகள்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-8797275288753449591?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-57359301547413782482007-04-17T09:11:00.000-07:002007-04-17T09:17:23.964-07:00அந்தி மாலையும் அழகுப் பூக்களும்<br />சிந்து துளிகளும் சீறும் மின்னலும்<br />வந்து ரசிக்க வளமான மலைகளும்<br />தந்து பிரமிப்பது இயற்கையன்பே!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-5735930154741378248?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-42929147243222135862007-04-12T18:55:00.000-07:002007-04-13T12:16:01.661-07:00-----------------------------<br />மரணவலி கொடுத்த<br />மட்டற்ற மகிழ்ச்சி<br />"அம்மா" அந்தஸ்து;<br />------------------------------<br />இருட்டு அறைக்குள்<br />கண்மூடிய நர்த்தனம்<br />கருவறையில் குழந்தை;<br />------------------------------<br />சிசுவின் அலுப்பில்<br />ஒவ்வொரு உதையிலும்<br />பெருமையின் வெளிப்பாடு;<br />------------------------------<br />எண்ணைக் குளியல்<br />வெந்நீரின் கதகதப்பில்<br />அம்மாவின் அன்பு;<br />-----------------------------<br />வெண்ணிலவின் ஆக்கிரமிப்பில்<br />நிரம்பிப் போயிருக்கும்<br />குழந்தையின் வயிறு;<br />-----------------------------<br />ஒற்றை மொழியில்<br />சர்வதேச சமத்துவம்<br />குழந்தையின் அழுகை;<br />-----------------------------<br />தொலைக்காட்சியில் கிரிக்கெட்<br />வீரர் எடுக்கும் சதம்<br />ஓடியாடும் அம்மா;<br />-----------------------------<br />அயல்நாட்டு வேலை<br />டாலரில் சம்பளம்<br />அம்மா விழியோரம் கண்ணீர்;<br />-----------------------------<br />அம்மாவைத் திட்டியவள்<br />தண்டனை பெறுகிறாள்<br />மாமியாராக;<br />-----------------------------<br />நதி மூலத்திற்கு<br />திரும்பாத நதி<br />அம்மா கருவறை;<br />------------------------------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-4292914724322213586?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-7826177083961543062007-04-09T07:50:00.000-07:002007-04-09T13:04:18.616-07:00("வார்ப்பு" சித்திரை 07 இதழில் வெளியான கவிதை)<br /><br />சூழுகின்ற வெண்பனியையும்<br />தடவுகின்ற இளவெயிலையும்<br />தாங்கி நிற்கும் மரங்கள்<br />பச்சையிலைப் போர்வைகொண்டு...<br />வண்ண வண்ண மலர்கள்<br />சிரித்துச் சிரித்துக் கையசைத்து<br />வாசல் நின்று வரவேற்கும்<br />வசந்தகாலத்தை!<br /><br />வண்ணம் தோய்ந்த இலைகள்<br />கம்பளமாய் விரிந்திருக்க<br />கோபமுற்ற சருகுகளின்<br />நள்ளிரவு சரசரப்பில்<br />மீதமுள்ள எலும்புக்கூடே<br />தொடை நடுங்கி நிற்கும்<br />இலையுதிர் காலத்தில்!<br /><br />கால சுழற்சி நடத்தும்<br />கைப்பந்து போட்டியிலே<br />வசந்தமும், இலையுதிரும்<br />எதிரெதிரே விளையாட<br />பற்று கொண்டு நோக்கினால்<br />மறைந்து நிற்கும் உண்மை<br />புலவாமல் போகலாம்...<br /><br />காலம் செய்த போதனையின்<br />கைகளிலே சிக்காமல்<br />முறுக்கி நிற்கும் வேர்கள்<br />மண்ணுக்கு அடியிலே<br />உண்மையின் சுவடாக...<br /><br />கன்ன மேட்டில் குழிவிழ<br />மொட்டுக்கள் சிரிப்பதும்<br />சுருண்டிருக்கும் இளந்தளிர்கள்<br />கைவிரிக்கத் துடிப்பதும்<br />தீர்க்கமாய் வீற்றிருக்கும்<br />வேர்களை உறிஞ்சித்தான்...<br /><br />பாறைகளைப் பிளப்பதும்<br />மலைகளைக் குடைவதும்<br />வெறும் மாலை நேரப்<br />பொழுதுபோக்காய் இருக்க<br />ஊடுருவல் ஒன்று<br />சத்தமில்லாமல் நடக்கும்<br />வலியில்லாத துளைகளால்<br />வருத்தமில்லை பாறைகளுக்கு...<br /><br />திட்டங்கள் வகுத்தும்<br />பயனில்லை யென்று<br />சோர்வுற்று போயிருக்கும்<br />கவலை தோய்ந்த நெஞ்சங்களே!<br />மண்ணென்ற மூடி போட்டு<br />வெற்றியெனும் சூத்திரத்தை<br />வேர்கள் வடிவிலே பாருங்கள்...<br /><br />வெளியோட்டத்தை விட்டு<br />சற்றே விலகி நின்றால்<br />புலப்படும் அந்த வேர்கள்<br />நெப்போலியன்<br />தலைவணங்கிய கடவுளாக!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-782617708396154306?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-11692862002667040962007-04-08T10:18:00.000-07:002007-04-08T16:44:37.275-07:00காற்றில் வடிவங்களற்ற<br />சிகரெட் புகையாய்<br />கரைந்து போன<br />நிர்வாண மனமொன்று<br />வெளித்தோலின் நிறமதை<br />உதாசீனப் படுத்தியது<br />ஈட்டிக் கண்களும்<br />அம்பு விரல்களும்<br />குத்திக் கிழிக்காதவரை...<br /><br />கேட்காமல் கிடைத்த<br />வரமாய் பார்த்தாள்<br />தாய் குழந்தையை.<br />சாபமாய் கிடைத்த<br />நிறமென்று பார்த்தது<br />அறிந்துணரா உலகம்...<br /><br />வெள்ளைப்பால் தொட்ட<br />கறுப்புக் கடவுள்<br />சிந்தனைகள் இல்லை...<br />பூச்சியின் இறக்கையில்<br />கலந்த வண்ணங்கள்<br />விலக்கல்கள் இல்லை...<br />வெள்ளைப் படலத்தில்<br />கருவிழியின் மிதப்பு<br />வெறுப்புகள் இல்லை...<br />கருநீல வானத்துள்<br />வெண்ணிலாவின் பவனி<br />மறுப்புகள் இல்லை...<br />இல்லாதவற்றிக்கு எல்லாம்<br />சமுதாயம் வைத்ததொரு<br />அழுத்தமான முற்றுப்புள்ளி...<br /><br />வானவெற்றிடத்தின் நிறம்?<br />வெள்ளை ஒளிக்கற்றையில்<br />விளிம்பு விளைவு?<br />கதிரவன் விடை<br />தெரியாமல் கண்விழிக்க<br />நிறம்பிரிக்கும் பட்டகமாய்<br />இமை இமைத்தது<br />ஒன்றுமில்லா சூழ்வெளி.<br />சாதியென்றும் மதமென்றும்<br />இனமென்றும் நிறமென்றும்<br />சமுதாயத்தை நிறம்நிறமாய்<br />கூறாக்கியது முப்பட்டகமான<br />ஒன்றுமில்லா மனமோ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1169286200266704096?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-16526212258481901722007-04-07T09:42:00.000-07:002007-04-07T10:12:02.818-07:00தேசிய மகாத்மாக்கள்<br />சிரித்தபடி சிறை வைக்கப்பட்டார்கள்<br />காகிதங்களில்;<br /><br />ரூபாயாக<br />டாலராக<br />ரூபிளாக<br />அந்தந்த நாட்டுத்<br />திறந்தவெளி<br />காகிதச் சிறைகளில்;<br /><br />பணங்களின்<br />முகப்பில் பவனி<br />வருகிறார்கள்<br />மனித மனங்களில்<br />மறந்துவிட்டபடியால்;<br /><br />மெலிதாய் உதிர்க்கிறார்கள்<br />புன்னகையை<br />செல்வந்தன் பெட்டியில்<br />சிறைப்பட்ட சோகமா<br />ஏழையின் வயிற்றை<br />நிரப்பிய மகிழ்ச்சியா<br />என்று புரிந்து<br />கொள்ள முடியாதபடி;<br /><br />அவர் புன்னகை<br />ஏழையின் கைகளில்<br />ஜொலிக்க<br />அவன் ஒளிர்விடும்<br />சிரிப்பில் தெரியும்<br />இறைவன் இருப்பு;<br /><br />கைவிட்டு கைமாறி<br />கசங்கி கிழிந்து<br />வாடிப் போயிருந்தும்<br />வாடாமல் மனிதர்களை<br />வாழ செய்து<br />மறைந்தும் மறக்காத<br />அவர் தியாகங்கள்;<br /><br />கொள்கைக்கு எதிராய்<br />துவேஷக் கொடிகள்<br />பிடித்த பகைவர்<br />விரல்கள் ஐந்தும்<br />இப்போது தடவி<br />மகிழ்கின்றன<br />அவர் முகப்பை;<br /><br />"மகாத்மாக்கள் மறைவதில்லை"<br />பொதிந்து கிடக்கும்<br />உண்மைகள்<br />குலுங்கிச் சிரிக்கின்றன<br />எங்கோ பதுங்கி நின்று;<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1652621225848190172?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-19642700612357748842007-04-06T12:03:00.000-07:002007-04-06T18:19:19.370-07:00மலைமீது பொழிந்த மழையால்<br />உருவெடுத்த காட்டாற்று வெள்ளமாக<br />மனதில் பெருக்கெடுக்கும் கற்பனைகள்!<br /><br />சிந்தனை அணை நிரம்ப நிரம்ப<br />திறக்க பொறுத்திருக்கும் மதகுகளாக<br />விரல்கள் பிடித்திருக்கும் எழுதுகோல்!<br /><br />விடுபட்ட தண்ணீரை<br />கொண்டு செல்லும் வடிகாலாக<br />எழுத்தாணி குத்திய வலிகளை<br />சத்தமிடாமல் தாங்கிக்கொள்ளும் காகிதம்!<br /><br />சுழன்று, வளைந்து, ஆடித் தவழ்ந்து<br />அழகாய்ச் சென்று ஆறாய்<br />பிறப்பெடுக்கும் ஒரு "புதுக் கவிதை"!<br /><br />இலக்கணம் என்ற சிமெண்ட்<br />கரைகள் இதற்கு இல்லை!<br />எதுகை, மோனை என்ற அலங்கார<br />படிக்கட்டுகளும் இதற்கு இல்லை!<br /><br /><br />இன்பமாய் போகும்!<br />தோன்றினபடி போகும்!<br />இயற்கையோடு இயற்கையாய் எல்லா<br />இதயங்களையும் கொள்ளை கொள்ளும்!<br /><br />இந்தப் புதுநதியின் தண்ணீரை<br />நீங்களும் கொஞ்சம் பருகிச் செல்லுங்கள்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1964270061235774884?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-69215697268024078192007-04-03T07:46:00.000-07:002007-04-03T08:08:53.073-07:00("திண்ணை" யில் மார்ச் 29, 2007ல் வெளிவந்த கவிதை)<br /><br />ஆதவன் கண்ணயர்வில்<br />படரத் துடிக்கும்<br />மாலைப் பொழுது.<br /><br />பறவைகளின் கீச்சுக்கள்<br />ஓய்ந்தப் பின்<br />சிறகைவிரிக்கும் இரவுகள்.<br /><br />கனவுக் கொட்டகையின்<br />மெல்ல மேலே<br />உயரும் தங்கத்திரை.<br /><br />திரையில் தோன்றும்<br />நாயகனாக நான்<br />காசேதும் வாங்காமல்.<br /><br />சொந்த நடிப்பை<br />மனதார ரசிப்பேன்<br />காசேதும் கொடுக்காமல்.<br /><br />நாட்டியம் ஆடும்<br />நடன மங்கையாக<br />கண்மூடிய கருவிழிகள்.<br /><br />பாட்டுப் பாடும்<br />குயில் பாடகியாக<br />இறுக்கமான உதடுகள்.<br /><br />பகல்கள் சேர்த்த<br />நிராசைகள் அரங்கேறும்<br />இன்பமாய் இரவினிலே.<br /><br />உதறிய காதலியோடு<br />காவியம் பாடலாம்<br />ஒன்றாகக் கைகோர்த்து.<br /><br />சண்டையிட்ட எதிரியோடு<br />இலக்கியம் பேசலாம்<br />சாவகாசமாக மரத்தடியில்.<br /><br />பிறக்காத குழந்தையோடு<br />மணல்வீடு கட்டி<br />இடிக்கலாம் கடற்கரையில்.<br /><br />சுருள்சுருளான தொடரினூடே<br />இடைவேளை போடவரும்<br />காலைக் கதிரவன்.<br /><br />தூக்கம் கலைந்தபின்<br />ஏங்கித் தவிப்பேன்<br />நிசமில்லாத நிழலுக்காக.<br /><br />இல்லையேல்,<br /><br />நிராசை மூட்டையை<br />நெஞ்சினிலே தூக்கிச்<br />சுமக்க வலுவேது?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-6921569726802407819?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-701905525177930772007-03-26T06:09:00.000-07:002007-03-26T06:13:10.033-07:00("திண்ணை"யில் மார்ச் 22, 2007 அன்று பிரசுரிக்கப்பட்ட கவிதை)<br /><br />இறைவன் என்றொரு தச்சன்<br />இரவெல்லாம் கண்விழித்து<br />இழைத்து இழைத்து<br />செதுக்கிய வீணையொன்று<br />செவிடன் கையிலே சிறைப்பட,<br />மௌனமாய் அழுது நிற்கும்<br />கம்பியிழையின் விசும்பல்கள்<br />எவர் காதினிலும் விழுவதில்லை!<br /><br />காதலிக்கும் போது<br />காமதேனுவாய் ஜொலிப்பதும்<br />கல்யாணத்துக்குப் பின்<br />அடிமாடாய் போவதும்<br />மூன்று முடிச்சு கயிற்றுக்கும்<br />மூக்கணாங்கயிறுக்கும்<br />வித்தியாசம் அறியாதவன்<br />வண்டியை ஓட்டும்போது!<br /><br />யாக சோதியை முன்வைத்து<br />ஓதிய வேத மந்திரங்கள்<br />காயப்பட்ட போது<br />தூர நின்று வேடிக்கை பார்க்க,<br />கல்யாணத்திற்கு சாட்சியாக<br />நின்ற கடவுள்கூட<br />பதிலேதும் சொல்லாமல்<br />ஊமையாகிப் போனான்!<br /><br />முன்னொரு பொழுதில்<br />உன்னை இசை பாடிய<br />அதே உதடுகள் இன்று<br />ஓயாமல் வசை பாடினாலும்<br />மெழுகுவர்த்தியாய்<br />நீ எரிந்து கொண்டிருப்பது<br />விசிறிக்கடியில் வீடே<br />சுகமாக உறங்கத்தானென்று<br />யாருக்கும் புரியவில்லை!<br /><br />படிப்பு, வேலை,<br />நண்பர்கள், உறவுகள்<br />பெற்றோர், எண்ணங்கள்<br />என வரம்பில்லாமல்<br />தியாகம் செய்துவிட்டு<br />கனவுகளோடு நுழைந்தாய்<br />புகுந்த வீட்டின் தீபம் எரிய...<br />இலவம் பஞ்சான<br />உன் நெஞ்சினிலே<br />பற்றிய நெருப்பை<br />அணைக்க யாருமில்லை!<br /><br />பெண்ணே...<br />உன் விழியோரம்<br />திரண்டோடக் காத்திருக்கும்<br />உருண்டைத் துளியில்<br />உப்பாகக் கரைந்திருக்கும்<br />சோகங்கள்<br />நிலவின் வழி<br />கைநீட்டும்<br />கருமேகங்களாக...<br />ஏங்கிக் தவிக்கும்<br />இருட்டுக்கள்<br />உன் ஒளிக்காக...<br />கரம் பட்டு<br />துவண்டு எழுவோம்<br />என்ற நம்பிக்கையோடு!<br /><br /><br />(செய்தி: பெண்களை அடிப்பதில் முன்னணி மாநிலங்களில் தமிழகமும் ஒன்று.)<br /><br /><br /><a href="http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30703223&amp;format=html">http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30703223&amp;format=html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-70190552517793077?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-4355111304434430142007-03-22T08:49:00.000-07:002007-03-22T08:56:13.895-07:00(<span style="font-size:85%;">மிச்சிகன் தமிழ்சங்கத்தின் 'கதம்பம்' இதழில் பிரசுரமாகவுள்ள கவிதை</span>)<br /><br />வர்ணம் பூசி காதலுக்கு<br />வாழ்த்துச் சொன்ன<br />பூக்களெல்லாம்<br />சிரித்துக் கொண்டே<br />மரித்துப் போக<br />கையசைத்து வரவேற்ற<br />தோட்டமரக் கிளைகளெல்லாம்<br />பழனி மலை பக்தன் போல<br />மொட்டையாய் வீற்றிருக்கும்...<br /><br />பிரிதலின் துக்கத்தை<br />எச்சிலாய் விழுங்கிவிட்டு<br />மௌனமாய் பார்த்திருக்கும்<br />மொட்டை மரங்கள்<br />தன் மேனி தொட்டு<br />பறவைகள் கொஞ்சும்<br />நாட்களை நோக்கி<br />காலியாய் காத்திருக்கும்...<br /><br />மருமகளின் வீட்டிற்கு<br />கோபமாய் வந்திறங்கி<br />நடுக்கம் கொடுக்கும்<br />மாமியார் போல<br />கடுங்குளிரின் ஆட்சியிலே<br />மிச்சிகனின் சுதந்திரம்<br />மொத்தமாய் பறிபோகும்...<br /><br />ஊரையே மூடியிருக்கும்<br />ஒற்றை போர்வையொன்று<br />வெள்ளியாய் மின்ன<br />நெய்தவன் யாரென்று<br />கேட்கத்தான் ஆளில்லை...<br /><br />மாதங்கள் ஓடியபின்<br />காலத்தின் கதவுகளில்<br />மெதுவாய் ஒலிக்கும்<br />வசந்தத்தின் தட்டல்கள்...<br /> கார்மேகத்தின் கைப்பிடியிலிருந்து<br />மெல்ல நழுவும்<br />நிலவு போலே<br />ஆதவனின் அரவணைப்பில்<br />வெட்கமாய் உருகியோடும்<br />பனித்துகள்கள்...<br /><br />வரவேற்பு கீதமாய்<br />வாசலெங்கும் ஒலிக்கும்<br />பறவைகளின் இசைகள்...<br />வழியெங்கும் மலர் தூவி<br />கரத்தினிலே பச்சைக்கொடி<br />ஏந்தி நிற்கும் மரங்கள்...<br />பூக்களைக் காதலிக்க<br />மெல்லமாய் ரீங்காரம்<br />பாடும் வண்டுகள்...<br />பூங்கா திடல்களிலே<br />சத்தமிட்டு அங்குமிங்கும்<br />ஓடியாடும் பிள்ளைகள்...<br /><br />மகிழ்ச்சி இசை<br />எங்கும் பரவ<br />மணிகளை அடித்து<br />வாழ்த்துகீதம் பாடிவரும்<br />வசந்தம் வருகிறது<br />அதோ! அதோ!<br />ஒன்றுகூடி வரவேற்போம்<br />இந்த மார்ச் மாதத்திலே!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-435511130443443014?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-62490715560216558702007-03-21T07:13:00.000-07:002007-03-21T14:29:06.892-07:00சொல்<br />ஒரு<br />சொல்<br /><br />உன்னோடு<br />வரச்<br />சொல்<br /><br />இல்லை<br />தூரப்<br />போகச்<br />சொல்<br /><br />போதும்<br />உன்<br />விழிச்<br />சொல்<br /><br />வேண்டும்<br />உன்<br />வாய்ச்<br />சொல்<br /><br />சொல்லாமல்<br />தினமும்<br />சொல்லும்<br />சொல்லுக்கு<br />வாய்திறந்து<br />அர்த்தம்<br />சொல்<br /><br />ஓவியனுக்கு<br />ஒரு<br />கைச்<br />சொல்<br /><br />பாடகனுக்கு<br />ஒரு<br />குரல்<br />சொல்<br /><br />ஞானிக்கு<br />ஒரு<br />அறிவுச்<br />சொல்<br /><br />என்<br />சொல்<br />இதயச்<br />சொல்<br /><br />சொல்<br />எனக்கு<br />ஒரு<br />பதில்<br />சொல்<br /><br />முள்ளாக<br />தொண்டையில்<br />சிக்கின<br />வார்த்தையை<br />வெளியே<br />எடுத்துச்<br />சொல்<br /><br />அது<br />என்<br />உயிர்ச்<br />சொல்<br /><br />சொல்<br />நீ<br />ஒரு<br />சொல்<br /><br />சொல்வதை<br />நான்<br />சொல்லிவிட்டு<br />நிற்கிறேன்<br />உன்<br />சொல்லுக்கு!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-6249071556021655870?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-54480759542693225682007-03-16T14:17:00.000-07:002007-04-09T07:43:19.247-07:00<span style="font-size:85%;">("பதிவுகள்" ஏப்ரல் 2007 இதழில் வெளியானது)</span><br />யாசிக்கும் கைகள்<br />நீளும் போதெல்லாம்<br />சட்டைப் பையினை<br />விரல்கள் வருடி<br />உதட்டைப் பிதுக்கி<br />"பாவ்லா" செய்யும்...<br /><br />அநீதியை ஒழிக்கத்<br />தலைவர் அவதாரம்<br />எடுக்கும் சினிமா<br />நுழைவுச் சீட்டினை<br />"பிளாக்"கில் வாங்கி<br />ரசித்துப் பார்க்கும்...<br /><br />கட்டண கழிப்பிடத்தில்<br />காசுகளை செலுத்த<br />நிராகரித்து<br />"சிறுநீர் கழிக்காதீர்"<br />சுவற்றின் பரப்பில்<br />கூட்டத்தோடு நின்று<br />சிறுநீர் கழிக்கும்...<br /><br />பிளாஸ்டிக் கோப்பையின்<br />தேநீர் சுவையில்<br />சற்றே இளைப்பாறி<br />காலியான கோப்பையை<br />இரயில்வண்டியின்<br />கம்பி சன்னலில்<br />தூக்கிப் போடும்...<br /><br />சாலையில் தோய்ந்திருக்கும்<br />சிவப்புக்கறை நடுவிலே<br />அடிபட்டுக் கிடக்கும்<br />சக மனிதரை<br />கண்டும் காணாமல்<br />போகும்...<br /><br />அபிமானங்களற்ற<br />துளிகளாலும்<br />அபிமானமுள்ள<br />துளிகளாலும்<br />நிரம்பி வழியும்<br />வாழ்க்கைக் கோப்பை...<br /><br />கேடுகள் பரவியிருக்கும்<br />சுயநலப் பொழுதுகளில்<br />வாழ்வேன்<br />என்னை எனக்குப்<br />பிடிக்காமலே...<br /><br />வெட்கப்படாமல்<br />விரவிக் கிடக்கும்<br />சமுதாயக் கேடுகள்...<br />நெய்யினை ஊற்றி<br />வேள்வித்தீயாய்<br />வளர்க்கும் அலட்சிய<br />அணுகல்கள்...<br /><br />சமுதாய அநீதிகளை<br />தட்டி கேட்க<br />எனக்கு நானே<br />சூளுரைப்பேன்<br />எனக்கு என்னைப்<br />பிடித்திருந்தால்<br />போதுமென்று<br />அறியாமலே!<br /><a href="http://www.geotamil.com/pathivukal/poems_april2007.htm#yazini"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-5448075954269322568?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-85768419655407720412007-03-09T05:45:00.000-08:002007-03-09T06:05:37.623-08:00<span style="font-size:78%;">("திண்ணை" இதழில் மார்ச் 08, 2007 அன்று பிரசுரிக்கப்பட்ட கவிதை)</span><br /><br />பரிமாணமில்லாத<br />இருட்டுப் பிரதேசத்துக்குள்<br />வீர நடைபோடும்<br />கொலம்பஸ்களாக<br />கடிகாரங்கள்...<br />பிறப்புக்கும், இறப்புக்கும்<br />உள்ள இடைவெளியில்<br />இரயில்வண்டியாக<br />நம்மையும்<br />ஏற்றிச் செல்லும்...!<br /><br />ஏ.சி. பெட்டியில்<br />இருந்தாலும்<br />ஓசி பெட்டியில்<br />இருந்தாலும்<br />ஊசிமுனை<br />அளவுகூட<br />வித்தியாசமில்லை...<br />சக பயணியர்க்கு<br />கண்ணீர் மல்க<br />கையசத்து விட்டு<br />ஏதோ ஒரு<br />நிறுத்தத்தில்<br />இறங்கும் போது<br />எல்லாருமே<br />ஒன்றுதான்...!<br /><br />சைவமாயிருந்தாலும்<br />அசைவமாயிருந்தாலும்<br />மென்று அதை விழுங்கிச்<br />செல்லும் எல்லோருமே<br />அசைவப் பிரியர்கள்தான்...<br />விழுங்கினாலும் இல்லை<br />தூர நின்று புழுங்கினாலும்<br />ஒரு மலைப்பாம்பு போல<br />நம்மை<br />விழுங்காமல்<br />விடுவதில்லை...!<br /><br />வெட்டியானும்,விஞ்ஞானியும்<br />ஏழையும்,பணக்காரனும்<br />அரசியல்வாதியும்,முனிவனும்<br />மற்றவரோடு ஒரே<br />கூண்டில் நின்று<br />ஏக்கத்துடன் கம்பி<br />வழியே பார்க்கும்<br />சமத்துவபுரச் சிறையாக<br />உலகம்...!<br /><br />இருட்டுக்களைத் தின்று<br />வெளிச்சங்களும்<br />கோடைகளைத் தின்று<br />குளிர்களும்<br />ஒன்றைத் தின்று<br />இன்னொன்றாக<br />ஒரு ஃசிப்ட் தொழிலாளி<br />போலமாறி மாறி<br />பணி புரியும்...!<br /><br />ஒரு நீரோடையாக<br />நிற்காமல் ஊர்ந்து<br />சென்றாலும்<br />ஒரு கூழாங்கல்லாய்<br />அங்கேயேதான்<br />அமர்ந்திருக்கும்...<br />காற்றைப் போல<br />புலப்படாமல்<br />இருந்தாலும்<br />உரசலின் சலசலப்பில்<br />தன் இருப்புகளைத்<br />தெரியப்படுத்தும்...!<br /><br />விடியற்காலை ரசம்<br />பூசிய கண்ணாடிகள்<br />மௌனமாய்<br />வினவி நிற்கும்<br />முகச் சுருக்கங்களின்<br />கதைகளை...<br />சாயம் பூசிய<br />தலைமுடிகள்<br />கோடி பொய்கள்<br />சொன்னாலும்<br />வழித்த தாடையில்<br />துளிர்விடும்<br />ஓரிரு வெள்ளி தண்டுகள்<br />காட்டிக்<br />கொடுத்துவிடும்...!<br /><br />கல்யாணப் பந்தியில்<br />கைநக்கி<br />விரல்கள் சூப்பி<br />வயிறு முட்ட<br />சாப்பிட்டுவிட்டு<br />வீசியெறிந்த<br />எச்சில் இலைகளாக<br />வரலாறுகள்...<br />குப்பைமேட்டுப்<br />பிராணிகளின் மீத<br />இலைப் போராட்டத்தில்<br />உணரப்படும்<br />வரலாறுகளின்<br />மகிமை...!<br /><br /><a href="http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30703083&amp;format=html">http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30703083&amp;format=html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-8576841965540772041?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-18442045413267824582007-03-02T12:37:00.000-08:002007-03-02T12:40:55.464-08:00<span style="font-size:78%;">(திண்ணை இதழில் மார்ச் 1, 2007 அன்று வெளியிடப்பட்ட கவிதை)</span><br /><br />காலை முதல் மாலை வரை<br />புன்முருவல் பூத்த<br />லேலாண்ட் லாரியாக<br />அலுவலகத்திலே...<br />மாலை முதல் இரவு வரை<br />சக குடும்பத்தினர்க்கு<br />இலவச கால் டாக்சியாக<br />வீட்டினிலே...<br />அரிதாரமில்லாமல் அரங்கேறும்<br />தினசரிக் கூத்தில்<br />மீதமான சக்கைகளையும்<br />பிழிந்தெடுத்த கவலைகளையும்<br />யாரிடமும் திணிக்க<br />திரனில்லாமல்<br />ஊரே கண்மூடி உறங்கியபின்<br />சத்தமில்லாமல்<br />கதவுகளை திறந்து<br />மொட்டை மாடிக்குப் போய்<br />காயாத கருங்கடலில்<br />வெள்ளி மீன்களின் நடுவே<br />உலவிவந்து<br />வெள்ளை டால்பினாக<br />முற்றத்தின் உச்சியிலே<br />வழி மேல் விழி வைத்து<br />எனக்காக காத்திருந்த<br />அவளிடம்<br />பேசினேன் வாய்திறக்காமல்<br />கேட்டேன் சத்தமில்லாமல்<br />பார்த்தேன் விழி இமைக்காமல்<br />ஆழப் பரிவர்த்தனையால்<br />சம்பவித்த மனக்குளியலில்<br />அழுக்கினை கரைத்துவிட்டு<br />பாரமிழந்து திரும்ப வந்து<br />போர்வைக்குள்ளே<br />புகுந்துகொண்டேன்<br />நள்ளிரவுக் காதலியின்<br />நாளை வருகையை<br />ஆவலோடு எதிர்நோக்கி!<br /><br /><a href="http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30703012&amp;format=html">http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30703012&amp;format=html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1844204541326782458?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-49039052859122322952007-03-01T09:28:00.000-08:002007-03-01T12:45:44.093-08:00நான் ஒரு கவிஞன்<br />மின்மினிபூச்சி போல...<br />முடிவில்லாத<br />காலத் தொடர்ச்சியின்<br />ஒரு சில<br />அணுத்துளிகளில் மட்டும்...<br /><br />மயிர்கூச்செறியும் இரவுகளினூடே<br />பரபரக்கும் பகல்களினூடே<br />கர்பரிக்கும் கருக்கல்களினூடே<br />பிரசவிக்கும் மழையினூடே<br />மொட்டை வெளிகளினூடே<br />முடி வெட்டாத காடுகளினூடெ<br />...................<br />இன்னும் எங்கெங்கோ<br />தேடி தேடியலைவேன்<br />கதவுகளுக்குப் பின்<br />ஒளிந்திருக்கும்<br />வார்த்தைகளுக்காக...<br /><br />சுழன்றுவரும் நீரோட்டத்தில்<br />ஒரு மீன்கொத்தி போல...<br />கணங்கள் கழிந்துபோய்...<br />நாட்கள் கழிந்துபோய்...<br />வாயில் சிக்கிப்போன<br />ஓரிரு மீன்களும்<br />ஊசிப்போன<br />உயிரில்லாத<br />வெறும் சக்கை<br />வார்த்தைத் துகள்களாக...<br /><br />க்ஷணநேர மோன தவங்கள்<br />இசைக்கும் இதயச் சுவர்களில்<br />உணர்வுகளின் ஆலாபனையை...<br />மோகனமாக, முகாரியாக,<br />இன்னும் அறியப்படாத<br />என்னென்னவோ ராகங்களில்...<br />பிரசவமாகும் வார்த்தைகள்<br />இதயக்குழந்தைகளாக...<br /><br />வார்த்தைகளை விட<br />வெற்றிடத்தின் அர்த்தம் கூட...<br />சக மூச்சுகளுக்கிடையே<br />இடைபட்ட தெய்வீகமாக<br />உயிரினை சுமந்தபடி...<br />வெளிப்பார்வைக்கு காற்றாக<br />ஒன்றுமில்லாமல்...<br />கூர்ந்து ஊடே நோக்கின்<br />அணுத்துளிதோறும்<br />மறைந்திருக்கும்<br />உயிர்களின் பரவல்...<br /><br />இன்றாவது...<br />என்றாவது...<br />சுவாசிக்குங்கால்<br />அந்த உயிர்கள்<br />உங்கள் இதயத்தின்<br />சமீபம் வந்து போகலாம்...<br /><br />அந்த<br />ஒரு சில கணங்களில்...<br />மின்மினிப் பூச்சி போல<br />விட்டு விட்டு ஒளிரும்<br />நானும் ஒரு கவிஞன்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-4903905285912232295?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-49809304862963959652007-02-23T09:39:00.000-08:002007-02-23T09:41:01.790-08:00<span style="font-size:78%;">("திண்ணையில் பிப் 22, 2007 அன்று வெளிவந்த கவிதை)</span><br /><br />வாழ்க்கைப் பிரவாகத்தில்<br />சில நினைவுகள்<br />விதைகளாகக்கூடும்...<br />அவற்றில் ஒரு சில<br />பறவைகளின் எச்சமாக<br />இதயத் தோட்டத்தில்<br />சிதறி விழக்கூடும்...<br />பருவங்கள் மாறி<br />நிலத்தில்<br />ஈரம் கசியும் போது<br />சில விதைகள்<br />மண்ணைத் தாண்டி<br />முளை விடக்கூடும்...<br />அப்போது<br />அவற்றின் வேர்கள்<br />தோட்டத்து மண்ணுக்குள்<br />ஆழமாகப் பதியக்கூடும்...<br />தரைக்கு மேலே<br />துளிர்விட்ட செடி<br />சில நாட்களில்<br />கவிதையென்னும்<br />மரமாக உருவெடுக்கக்கூடும்...<br />வலிமையான அதன்<br />கற்பனை கிளைகள்<br />வார்த்தை<br />இலைகளை தாங்கியிருக்கக்கூடும்...<br />வெறும் இலைகளிலோ<br />அல்லது கிளைகளிலோ<br />அல்லது வேர்களிலோ<br />அந்த மரத்தின்<br />உயிர்ப்பு<br />இல்லாமல் போகக்கூடும்...<br />ஆனால்<br />ஒன்றுகூடி கைகோர்த்து<br />கம்பீரமான மரமாக<br />ஒருசேர நிறபதிலே<br />அதன்<br />அழகும், உயிர்ப்பும் இருக்கக்கூடும்...<br />அந்தக் கவிதை மரத்தின்<br />பூக்களும், கனிகளும்<br />உங்கள்<br />புலன்களுக்கு விருந்தாகக் கூடும்...<br />சில நேரங்களில்<br />அதலிருந்து வீசும் தென்றல்<br />இதயத்தினை<br />மென்மையாக வருடிவிடக் கூடும்...<br />அந்த வருடலில்<br />சில கணங்களாவது<br />உங்களை<br />நீங்கள் இழந்துவிடக்கூடும்...<br /><br /><a href="http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30702223&amp;format=html">http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30702223&amp;format=html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-4980930486296395965?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-37728499166649708882007-02-23T06:52:00.000-08:002007-02-23T08:17:46.220-08:00காதல் கவிதெ எழுதலாம்னா<br />மனைவிய யோசிக்க வேண்டியிருக்கு...<br />ஜாலி கவிதெ எழுலாம்னா<br />வயசை யோசிக்க வேண்டியிருக்கு...<br />சீரியஸ் கவிதெ எழுதலாம்னா<br />"தமிழ்மண" மக்கள யோசிக்க வேண்டியிருக்கு...<br />சரி<br />நம்ம "வெட்டிப் பயல' மாதிரி<br />சாமியாரா போலாம்னா<br />குழந்தைய யோசிக்க வேண்டியிருக்கு...<br />ஆபீஸல வேல வெட்டி நிறைய<br />இல்லீனா இந்த மாதிரி<br />கவிதெ எழுத வேண்டிருக்கு...<br /><br />ஆனா<br />மரமில்லாமலே தோப்பாயிட்டிருக்கு<br />இல்ல<br />காலமாகியும் கன்னியாவே இருக்கு<br />என் "ப்ளாக் சைட்"!<br /><br />ரொம்ப வருத்தமாயிருக்கு..ஹி..ஹி..ஹி...:-))<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-3772849916664970888?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-47442255929151839542007-02-22T07:55:00.000-08:002007-02-22T12:33:58.302-08:00அவனுக்கு வேட்கை<br />எடுத்த போதெல்லாம்<br />வரிசையாக நின்ற<br />அவைகளில்<br />"இன்னிக்கு இது வேணும்" என்று<br />சுட்டிக்காட்டி<br />அதன் நிறத்தில்<br />மனதைப் பறிகொடுத்து<br />பளிங்கு மேனியை அணைத்து<br />முரட்டுப்பிடியில்<br />அடக்கி வைத்த உணர்ச்சிகளை<br />காற்றாய் விடுவித்து<br />முழுதுமாக அனுபவித்து<br />வேட்கையை தணித்துக்<br />கொண்டபின்<br />பணத்தை கையில்<br />அள்ளி கொடுக்கையில்<br />"ரொம்ப நல்ல சரக்கு<br />நாளைக்கும் இதே குடுங்க"ன்னு<br />சொல்லிவிட்டு<br />நகர்ந்த போது<br />சக்தியெல்லாம் போய்<br />உணர்ச்சிகளில்லாமல்<br />காலியாய் நின்றிருந்த<br />அந்த<br />"குளிர்பான புட்டி".<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-4744225592915183954?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-74188952455117818072007-02-21T11:11:00.000-08:002007-03-05T06:34:57.193-08:00<span style="font-size:78%;">(மார்ச் 2007-ல் "வார்ப்பு" இதழில் வெளியிடப்பட்ட கவிதை)</span><br /><br />நீயும், நானும்<br />கரகமாடிய அந்த<br />ஒற்றை விளக்கு அரசமரத்தடி...<br />தோல் கிழிந்து இரவெல்லாம்<br />சிராய்ப்பு வலி கொடுத்த<br />நாய்க்கர் வீட்டு வேப்பமரம்...<br />மட்டைகளை தோளில் சுமந்து<br />மைல்கணக்கில் நடந்து போய்<br />கிரிக்கெட் ஆடிய<br />சொரசொரப்பு மைதானங்கள்...<br />எதிரியின் பம்பரங்களை<br />சில்லு சில்லாக உடைத்த<br />பிரேமா வீட்டு முன்வாசல்...<br />பசியெடுக்காத நிலாவுக்கு<br />கும்மி தட்டி சோறூட்டிய<br />தாவணி சிட்டுக்களை<br />காண அமர்ந்த திண்ணைகள்...<br />குமாரிடம் மூக்குடைபட்டு<br />இரத்தம் சிந்திய<br />நெருஞ்சி முட்புதர்...<br />இப்படி<br />ஒவ்வொன்றாய்<br />பதினைந்து ஆண்டுகளில்<br />எல்லாவற்றையும்<br />மிதித்தழித்த கால அரக்கன்...<br />மிஞ்சியிருப்பது<br />நினைவுகள் மட்டும்...<br />சுவடுகளாய்...<br /><br />இயற்கையின் உயிரையெடுத்து<br />உயர்ந்தோங்கி நிற்கும்<br />செத்துபோன<br />கான்கிரீட் கட்டடங்கள்... ஊரெங்கும்...<br />தென்றல் போய்<br />தேங்கிவிட்ட கொசுக்களை<br />விரட்டும் "பேன் காற்றுக்கள்"...<br />நாகரீகப் போர்வையில்<br />என் கிராமமும் மாறி வருகிறது<br />இன்னொரு நகரமாக...<br /><br />எங்கும்<br />ஓய்வில்லா மனிதர்களின்<br />தேடல்கள்...தேடல்கள்... தேடல்கள்...<br /><br />என் தலை வெள்ளிக் கம்பிகளையும்<br />உன் தலை வழுக்கையையும்<br />தாண்டி நின்ற<br />நம் புன்சிரிப்புகளும்...தழுவல்களும்...<br />ஆயிரம் மைல்களுக்கப்பாலிருக்கும்<br />நம் உடம்புகள்...<br />அடுத்தடுத்த வீட்டில் குடியிருக்கும்<br />நம் இதயங்கள்...<br /><br />நண்பா!<br />நிகழ்வுகளையெல்லாம்<br />ஜீரணித்து<br />பசிவெறியோடு சுற்றித் திரியும்<br />காலங்களை வென்று நிற்கும்<br />நம் "நட்பு"<br />அற்புதத்தில் அற்புதம்!<br /><br /><a href="http://www.vaarppu.com/php/bodymaker.php?id=729&col=3">http://www.vaarppu.com/php/bodymaker.php?id=729&amp;col=3</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-7418895245511781807?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-87321428477012278742007-02-19T09:05:00.000-08:002007-03-03T08:21:46.231-08:00<span style="font-size:78%;">("மார்ச் 2007, இதழ் 87 "பதிவுகள்" இதழில் வெளியான கவிதை)</span><br /><br />காவிரி மங்கை<br />சேலை கிழித்து<br />மானபங்கபடுத்தப்பட்டாள்...<br />சோழர்<br />புலிக் கொடிகள்<br />பறந்த திசைதிக்கும்<br />எலிக்கறி தின்ற<br />சோகங்கள்...<br />காவிரி வற்றிய<br />போதெல்லாம்<br />கர்நாடகத் தமிழர்<br />தாங்கிக் கொண்ட<br />அடிகளும், வலிகளும்...<br />வழிந்தோடிய அவரின்<br />கண்ணீரில் மட்டும்<br />நாம் வருடங்கள்<br />பயிர் செய்திருக்கலாம்...<br />ஆனால்,<br />சாமான்ய தமிழா!<br />நீயோ சலனமற்று கிடக்கிறாய்...<br />உன் வீட்டு<br />மங்கையரின் உணர்வுகள்<br />தொலைகாட்சி சீரியலில்<br />பறி போய்க் கொண்டிருக்கிறது...<br />உன் வீட்டு ஆடவரின்<br />உணர்வுகள் கிரிக்கெட் தொடரில்<br />பறி போய்க் கொண்டிருக்கிறது...<br />பொறுத்திரு!<br />சுவாசிக்கும் காற்றை<br />எந்த திசையிலிருந்து பெறுகிறாய்?<br />நாளை அதையும்<br />யாராவது<br />உரிமை கோர<br />வரக்கூடும்...<br />அந்த வேளை<br />சினிமா கொட்டகையில்<br />தமிழறியா நடிகையின்<br />குத்தாட்டத்தில்<br />உன் உணர்வுகள்<br />பறி போகக்கூடும்...<br /><br />வேங்கைத் தமிழர்..<br />அது வரலாறு...<br />என் பிள்ளை<br />கதை கேட்பான்<br />தூங்கும் நேரத்தில்!<br /><br /><br /><a href="http://www.geotamil.com/pathivukal/poems_march2007_yazini.htm">http://www.geotamil.com/pathivukal/poems_march2007_yazini.htm</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-8732142847701227874?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-18869285347733024732007-02-16T08:19:00.000-08:002007-02-16T08:23:09.952-08:00<span style="font-size:78%;">எழுதியவர்<strong>: யாழினி அத்தன்</strong></span><br /><br />நீ சுவாசித்த காற்று<br />நீ உண்ணிய உணவு<br />நீ பருகிய தண்ணீர்<br />நீ உடுத்திய உடை<br />நீ உறங்கிய இடம்<br />நீ பேசிய வார்த்தைகள்<br />.........................<br />இப்படி எதுவுமே<br />உன்னுடயதாய்<br />இருந்ததில்லை...<br /><br /> குருதியில் பிரதிபலிக்கும்<br />இயற்கைச் சூத்திரங்கள்...<br /> கோடி செல்கள்<br />அனைத்திலும்<br />அதன் நிர்பந்தங்கள்..<br /><br />அண்டயோனியின்<br />இயக்கத்தில்தான்<br />நீ எடுக்கும் ஓய்வு...<br /><br /> யாசகஞ்செய்து<br />நாட்களையோட்டும்<br /> மனிதா...<br />நீ மட்டும்<br />எப்படி ஒரு<br />அதம சுயநலமியாக?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-1886928534773302473?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-27251720908420451552007-02-15T08:35:00.000-08:002007-02-15T15:24:10.594-08:00<span style="font-size:78%;"><strong>எழுதியவர்: யாழினி அத்தன்</strong></span><br /><strong></strong><br />அறியாமை போர்வையின்<br />கறுப்புத் திரையை கிழித்தெறிய<br />புத்தன் ஏந்தியதோ<br />'வைர வாள்" மகாசூத்திரம்...<br /><br />ஆயிரம் நெஞ்சங்களை<br />அது பிளந்திருந்தும்<br />ஆண்டுகளுக்கு முன்னிருந்த<br />அதே பளபளப்பு<br />இன்னும்<br />ஒரு சொட்டு கூடக் குறையாமல்...<br /><br />இரக்கம் என்ற சொல்லுக்கு<br />அவன் அகராதியில் அர்த்தமில்லை...<br /><br />ஒரு குழந்தையைப் போல<br />கைகட்டி<br />அவன் முன்னே நின்றாலும்<br />தப்பாமல் பாய்ச்சிடுவான்<br />வாளினை உன்<br />இதயச் சுவற்றினுள்ளே...<br /><br />சந்தேகம் வேண்டாம்!<br />ஒரு இடியை காட்டிலும் பலமாக<br />ஒரு மின்னலை காட்டிலும் வேகமாக<br />இறங்கும் உனக்குள்ளே ஒரு சக்தி...<br />இதயம் இரண்டாக மனம் மருண்டோட<br />சத்தமில்லாமல்<br />நீயும் செத்துப் போவாய்!<br /><br />ஆனால்....ஆனால்...பேரதிசயம்<br />ஒன்று உனக்காக காத்திருக்கும்...<br /><br />எந்த கணம் சிறுமனிதனாய் இறப்பாயோ<br />அதே கணம் ஒரு ஞாநியாய் பிறப்பெடுப்பாய்...<br />எந்த கணம் உன் சிற்றிதயம் பிளக்கப்பட்டதோ<br />அதே கணம் ஒரு செந்தாமரையாய் மலரும்...<br />பயந்து ஓடிப்போன உன் குரங்கு மனம்<br />அருவியில் குளித்த அழகு மானாய் திரும்பும்...<br />கண்களில் சலித்துப்பெடுத்துப்போன<br />இந்த உலகம் ஒரு அபூர்வ மரமாய் சுடர்விடும்...<br />செவிகள் கேட்ட இரைச்சல் சத்தங்கலெல்லாம்<br />சங்கீதம் நிறைந்த சாகரங்களாகும்...<br />உழைத்து சளைத்துப்போன உன் தேகமோ<br />உணர்வுகள் செறிந்த ரோஜா மலராகும்....<br />பிருதுவில் ஒளிந்திருந்த கடவுளின் இரகசியத்தை<br />தெரிந்து அனுபவித்து இன்புறுவாய்!<br /><br />வாழ்க்கையைப் புறக்கணித்து<br />வழிதேடச் சொன்ன<br />துறவிகள் நடுவினிலே<br />"வைர வாள்" கொண்டு<br />புதிதாய் பிறக்கச் செய்து<br />வாழ்க்கையை "முழுதாய்"<br />உணரச் சொன்ன<br />புத்தன் ஒரு மகா "சாமுராய்"!<br /><br />சாமுராய் - போர் வீரன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-2725172090842045155?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-25958254650090769532007-02-14T12:00:00.000-08:002007-02-19T06:22:26.696-08:00<span style="font-size:78%;"><strong>எழுதியவர்: யாழினி அத்தன்</strong></span><br /><br /><span style="font-size:78%;">(இந்த கவிதை "கீற்று" இதழில் பிப் 18, 2007 அன்று பிரசுரிக்கப்பட்டது)</span><br /><br />கவிதைகள் வர்ணித்த<br />உன் கொடியிடையில்<br />பிளாஸ்டிக் குடம்...<br />அது பெருமைப்பட்ட<br />என் வைரத் தோளில்<br />தகரக் குடம்...<br />தண்ணீர் சுமைகளைத் தூக்கிதான்<br />நம்<br />காதலுக்கு வித்திட்டோம்...<br />குழாயடியில் நாம் செய்துகொண்ட<br />பார்வை பரிமாற்றங்கள்...<br />என் மடத்தன சேட்டைகளுக்கு<br />நீ பரிசளித்த புன்முறுவல்கள்...<br />என<br />உரங்களைத் தின்று<br />வளர்ந்த நம் காதல் செடி...<br />..........................<br />இன்று...<br />காலப் பரிணாமத்தில் காணாமல்<br />போய்விட்ட அந்த குழாயடி...<br />ஒருவேளை நம் காதல்<br />பூவாகி, காயாகி, கனியாகி<br />விதைகளையீன்றிருக்கக்கூடும்...<br />ஆனால்<br />மண்ணோடு மண்ணாகி, மக்கி<br />என் மனத்தின் ஆழத்தில்<br />ஒரு நிலக்கரித் துண்டாக<br />பொதிந்து கிடக்கிறது...<br />புகையினை கக்கும்<br />எப்போதாவது...<br />அந்த கக்கலில் சில நேரம்<br />கவிதைகளும்<br />அடங்கிப்போயிருக்கும்...<br /><br /><a href="http://www.keetru.com/literature/poems/ramesh.html">http://www.keetru.com/literature/poems/ramesh.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-2595825465009076953?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-28261141762328563332007-02-14T09:46:00.000-08:002007-02-15T15:25:42.974-08:00<span style="font-size:78%;">எழுதியவர்:<strong> யாழினி அத்தன்</strong></span><br /><span style="font-size:78%;"></span><br /><strong></strong><strong></strong>நீ பேசும் மொழி என்னவென்று<br />எனக்குத் தெரியாது...<br />நான் பேசும் மொழியும்<br />உனக்குப் புரியாது...<br />ஒவ்வொரு முறை<br />நம் கண்கள்<br />சந்தித்த போதெல்லாம்<br />நம் இதயங்கள்<br />கலந்துரையாடின...<br />அருகில்<br />சுற்றித்திரிந்த அறிவு<br />எங்கோ சந்திடுக்கில்<br />ஒளிந்து கொண்டது...<br />என் முன்னே நீ<br />இல்லாத போதெல்லாம்<br />இதயம் அறிவிடம்<br />சிறைபட்டுக் கொண்டது...<br />இவையிரண்டும் நடத்திய<br />அந்த மெளனப் போர்<br />முடிவில்லாத<br />ஈரான் - ஈராக் போர்...<br />ஒருவேளை<br />இதயம் வென்றிருந்தால்<br />காதல் வென்று<br />நம் மொழிகள்<br />சங்கமித்திருக்க வேண்டும்...<br />இல்லையேல்<br />அறிவு வென்று<br />நான் உன்னை முழுதுமாக<br />மறந்து போயிருக்க வேண்டும்...<br />இரண்டும் நடக்கவில்லை..<br />.......................................<br />இப்போது<br />நீ எங்கோ... நான் எங்கோ...<br />காலம் மறக்கடித்த<br />அந்தப் போர்...<br />மறக்காமல் நினைவூட்டும்<br />அதன் தழும்புகள்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-2826114176232856333?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-373433286422440725.post-61541905268795043842007-02-14T07:41:00.000-08:002007-02-19T06:25:04.345-08:00<span style="font-size:78%;">("திண்ணை" யில் பிப். 15, 2007 அன்று பிரசுரிக்கப்பட்டது)</span><br /><br />கோவிலுனுள் தெய்வம் இருந்தும்<br />வழிப்போக்கரை வணங்கும்<br />பிரகாரத்து யாசகர்கள்...<br />"அம்மா தாயே தர்மம் போடுங்கம்மா"<br />என்றதொரு கூர்வாள்<br />நெஞ்சினிலே நேராக பாய்ந்தாலும்<br />இதயத்தை சுற்றிய இரும்புக் கவசம்<br />இறுக்கமாய் பூட்டித்<br />தன்னைக் காத்துக் கொள்ளும்...<br />ஆயிரம் மிதியடிகளில்<br />அரும்பிய அழகிய வர்ணஜாலம்<br />அதில் ஒரு சொட்டு கலக்க<br />வெறும் ஐம்பது நாணயம்தான்...<br /><br />தவிலும் நாதமும் கூடிக்<br />குடும்பம் நடத்துவது கோவிலுக்குள்தான்...<br />கடலலை இரைச்சலில்<br />அந்த தமிழிசை மங்கினாலும்<br />நின்ற இடம் மாறாத<br />தெய்வம் அந்த தேனிசையில்<br />மெய்மறந்து நிற்கும்...<br /><br />தீபத்தின் சோதியில்<br />கலங்கரை விளக்கான<br />கடவுளது முகம்...<br />தீபாரதனை தட்டில்<br />சில்லரை கவலையில்<br />அர்ச்சகரின் முகம்....<br />புதிதாய் பூத்திருந்த ரோஜாக்கள்<br />காந்தமாய் கவர்ந்தது கண்களை...<br />ஒவ்வொரு ரோஜாவுக்கும்<br />முள்வேலி காவலாய்<br />புதுமாப்பிள்ளைகள்...<br />கூட்டுச் சிறையிலிர்ந்து விடுபட்ட<br />பட்டாம்பூச்சிகளாய்<br />சிற்கடித்து பறந்து<br />தன்னுலகம் மறந்த காதலர்கள்...<br />வீட்டினில் விளையாட<br />தூண்களில்லை யென்பதாலோ<br />மண்டப கால்களில்<br />மறைந்து விளையாடும்<br />சிறு பிள்ளைகள்...<br />கோடி பணம் இருந்தும்<br />இன்னும் கோடி கோரிக்கைகளுக்கு<br />எழுதாத விண்ணப்பமிடும்<br />பட்டுவேட்டி பணக்காரர்கள்...<br />விண்ணளவு குப்பைகளை<br />தாங்கிய கனவு லாரியாய்<br />ஏழை மனிதர்கள்...<br />அறிவுப் பசியில்<br />அலசி அலசி<br />குழம்பிப் போயிருக்கும் நான்...<br />ஆலயத்துள் தேங்கிய<br />சேற்றிலே சிந்தனை<br />காலை ஊன்றியபின்<br />இன்னும் அழுக்காகிப்போன<br />என் மனது...<br /><br />சந்தைக்கடை நெருக்கத்தில்<br />கசங்கிப்போன நாயாய்<br />வெளியே வந்தேன்...<br />காலில்லாத அந்த<br />காவியுடை யாசகனின்<br />அழுக்காணி மனைவி<br />உடுப்பில்லாத பச்சிளம் பாலகனை<br />இடுப்பில் கொண்டு<br />ஒடுக்குப் பாத்திரத்தைக் குலுக்கி<br />"ஐயா தர்மம் பண்ணுங்கய்யா<br />ரெண்டு நாளா சாப்பிடலை"<br />என்று கரைந்தக் கால்<br />என் கண்களின் ஓரம்<br />தேங்கிய துளியில்<br />இதயத்தின் இரும்புக் கதவு<br />உருகும் மெழுகானது...<br />அறிவுக் கண்கள் விழிக்குமுன்<br />செய்த அந்த கணக்கில்லாத<br />தர்மத்தில் அவளின்<br />கண நேர மகிழ்ச்சி...<br />அதில் எனக்குக் கிடைத்த<br />கடலளவு நிம்மதி...<br /><br />கண்டுகொண்டேன்...<br /><br />மரத்திலே கிட்டாத பழம்<br />மரத்தின் கீழே!!<br /><br /><a href="http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30702152&amp;format=html">http://www.thinnai.com/?module=displaystory&story_id=30702152&amp;format=html</a><br /><br /><span style="font-size:85%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/373433286422440725-6154190526879504384?l=peelamedu.blogspot.com' alt='' /></div>யாழினி அத்தன்http://www.blogger.com/profile/04319087468026612980noreply@blogger.com5